Denne høgsommarkvelden har eg vore på Øystølen med storesys og sonen. Fyrst opp gjennom engene med lysande perikum og blåklokker, deretter snelies med blåbær, bringebær, blokkebær, villjordbær og jamvel tytebær mogne. Fem bær! sa sonen. Og røsslyng i full blom, med gullkula bak tunne skyer over Kråfjellet i vest.
Eg har lese fem band Knausgård dei siste vekene, men greier litt Kjersti Ericsson òg. Dei skriv no i røynda båe (alle) om det same – tid og born.
Bergmynte, med det latinske navnet oregano
Jeg klipper ned
buntene med tørket bergmynte
og fyller dem
på grønne glass.
Brått blir det sommer
når krydderduften slipper ut
som lenge innestengt
lidenskap.
I juli
når det store lyset
har snudd ryggen til
og alt må skynde seg
blomstrer bergmynten
som en lilla rus
på kalkberget
sammen med blodstorknebbb
en vill torn i hjertet.
Nonnenes somre
i andre land og andre tider
var fylt av bønn og og bot.
Men denne ukyske urten
kom paven aldri
på å bannlyse.
I urtehagen
i Manilas slum
hos dem som aldri
overgir seg
vokser oregano.
Og hos kvinnebøndene
i kokospalmeskogen.
Der delte vi et måltid
av ris og fisk
mens krydderduften
bandt oss sammen
i kvinnenes internasjonale.
(Å passe et fuglebrett 1990)
10 kommentarar
Comments feed for this article
Trackback link
http://www.jostedalsrypa.no/blogg/wp-trackback.php?p=1733
27. July 2010 at 11:02
Hilde H.
Hva synes du om Knausgård? Jeg har ikke lest de selv, og vil gjerne høre om jeg bør det
Når skal du på jobb igjen?
28. July 2010 at 20:38
rypa
Måndag 2. august kan me ha hsf-kollokvium om Knausgård! Kortversjonen min: Litteratur å lære av. Raus forfattar.
31. July 2010 at 10:41
eies
Har endå berre lese den første Min kamp-boka. Fekk assosiasjonar til vår lokale Karin Vatne: Nedtur. Det er heller ikkje ei dårleg bok!
31. July 2010 at 12:56
rypa
Eg er med på den jamføringa! Det uoverkomelege ved å leve i kvardagen. Bosposar, middag, hente posten… Vatne har eit artig bilete ein stad i eit dikt; ho forlet mannen sin og kastar hundrevis av post it-lappar med store og små gjeremålslister og handlelister på han i det ho fer.
Men Knausgård er no òg så mykje meir.
31. July 2010 at 17:12
eies
Det er nok rett. Eg tenkte på den nådelause utleveringa av seg sjølv og familiemedlemer. Sjølv om me som lesarar ikkje kan vita kva som er objektivt, eller fakta kontra fiksjon.
1. August 2010 at 21:48
rypa
sant, sant
2. August 2010 at 11:58
Hege Lothe
Men har du lese tre band til sidan sist vi såg kvarandre?
2. August 2010 at 12:07
rypa
men me ser kvarandre alt for sjeldan, Hege!
(eitt knausgårdband går på to ljose sumarnæter. Fordrar snill husbond som står opp med borna)
9. August 2010 at 21:35
Hilde H.
Da er jeg nesten ferdig med første bok. Litt usikker på om jeg stormjubler, men kjenner samtidig at jeg er nysgjerrig på hva som skjer videre… Og det er ikke så gale – jeg er jo egentlig en krimbokleser.
Ellers – springer du rundt og har kræsjkurs?
9. August 2010 at 22:03
rypa
Dersom du ser opp frå stova di nett no, kl. 23.05 vil du sjå at det lyser så fredeleg frå eit vindauga i tribunebygget. Kræsjkurs, ja. Og du spring rundt så fin på håret og får gratis lunsj.
Les femmaren! Med ein gong. Frå Bergen og alt.